VAHİT ŞAHİN ARTIK YOK…
Sabah rüzgârı odamı yine yavaşça doldurdu, Odamın perdelerini birazcık havalandırdı, Gözümü açtım bu günde yaşıyorum diye sevindim, Kalkıp pencereden dışarı baktım, Hayat tüm güzelliğiyle devam ediyordu, AMA ARTIK VAHİT YOK…
Abdulkadir Kaçar
-
…
Arabalar konvoy şeklinde doğudan-batıya;
Batıdan doğuya hiç durmadan sürekli akıyordu,
Ağacın gölgesi yine balkonumda gezinmeye devam etti,
Karşı binanın balkonundaki insanlar hızlı şekilde,
Kahvaltı yaptı doydu işlerine doğru yöneldi,
Kentte hareket çoktan başlamıştı,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Kuşlar şarkılarını aralıksız söylemeyi sürdürdü,
Güneş çoktan ufukta epeyce yükselmişti,
Doğduğu yerden batıya doğru epeyce ilerledi,
Bulutlar bir kabardı, kaşlarını çattı,
Sonra birden dağıldı kayboldu,
Güz yağmurları başlamak için sabırsızlanıyordu,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Güvercin sürüsü, evimin üstünden sürüler halinde geçit gitti,
Dün uyuyarak sonsuzluğa veda ettiğim,
Hayatım tüm göstergeleriyle uyandığımda,
Yeniden başlamış, kaldığı yerden tekrar devam ediyordu,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
TRT Radyo-1 de spiker 07;30 haberlerini,
Sıfır hata ile kusursuz şekilde okudu,
Dünyadaki ve ülkemdeki olayları
Bir kez daha hatırlatıp ustaca özetledi,
Bayiden gazete alan sokaktaki adam
Başlıkları okuyarak evine doğru hızlı adımlarla dönüyordu,
Haberlerin biri bitiyor, diğeri başlıyordu ömür gibi,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Apartmana bahçe kapısından otomobiliyle giren
Sütçü kornasına sonuna kadar basarak
Süt almak isteyenlere geldiğini duyurdu;
-Süüüt diye bağırdı, balkondan uzanacak kafaların,
Süt siparişlerini beklemeye başladı, gözleriyle tüm balkonları defalarca taradı,
Acıkanları sütüyle doyurmak para kazanmak istiyordu,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Semtimizde her hafta sonu kurulan pazarcılar hızla yerlerini aldı,
Tezgâhlarını gürültülü ve kavgalı seslerle
Bir birlerine emir vererek, bazen de arlarındakileri azarlayarak,
Domates salatalık, kavun, karpuz, üzüm, incir vs ürünlerini kısa zamanda tezgâhlarına ustaca sergilediler,
Para kazanmak için erkenden hayata başlamışlardı,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Çöp kamyonu apartmanın sokak yönündeki
Büyük çöp kutusuna hızla gelip yanaştı,
İki işçi ustaca kamyonun arkasından tutundukları
Yerden hızla aşağıya atlayıp çöp kutusunu otomatik,
Şekilde kamyonun arkasındaki hidrolik sistemine bağlayarak ustaca boşalttılar,
İşçilerden birisi şoföre seslendi;
-DEVAM, dedi şoför gaza bastı, hareket başladı,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Karga açlığın verdiği iç dürtüsüyle karını doyurma,
Savaşını daha hızlı ve aralıksız sürdürüyordu,
Sıkça GAK GAK ‘ ladı…
Güvercin sürüleri o damdan bu dama;
Bir kez daha konvoy halinde bulutlar gibi aktı,
Tren vagonu gibi birbiri ardına yapışık şekilde ilerleyen toplu taşıma araçları
Yolcuların beklediği durağa yaklaştı, yolcuları aldı,
Çalışmaya giden öğrencilerin bir bölümü belediye otobüsünü seçti,
Yolcular otobüsü doldurdu ve hareket etti,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Çalışma odamdaki masama oturdum,
Bilgisayarımı hızla açtım baktım,
Facebook mesajlarım bir hayli birikmişti,
Bazılarına yanıt verdim, bazıları mesajları yok saydım,
Bazı arkadaşlarımın doğum gününüymüş bu gün onları yine sosyal medya aracılığıyla kutladım,
Doğum günü olanlar hayata daha sıkı sarıldılar,
AMA ARTIK VAHİP YOK…
…
Evimin önünden geçen DSİ kanalının masmavi,
Suyunu yine Cumhuriyet Savcılığı kararıyla kesmişler,
Kanalın neredeyse dibi görünüyor, devlet galiba boğulan birinin cesedini arıyor,
Motosikletli kuryeler paket yemeklerini
Adreslerine soğumadan ulaştırıp daha fazla para
Kazanabilmek için doğudan batıya, batıdan doğuya durmadan “LOKMA” ulaştırıyor,
Herkes para kazanma, yemek yeme doyma peşinde,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Bisikletline binen küçük çocuğu annesi
Uzaktan tuttuğu çubuğa benzer aparatla onu kontrol ediyor,
TIR yine AVM’ ye sipariş verilen devasa gıda paketleri taşıyor,
Karşıdaki genç kadın balkona yine renkli çamaşırlar seriyor,
Herkes günü dolu dolu değerlendirme telaşını yaşıyor,
AMA ARTIK VAHİT YOK…
…
Çünkü gazeteci kardeşim vahit hayata veda etti,
Tam bir tiyatro sahnesi olan bu serüvende,
Doğduğu anda onunla birlikte başlayan her şey,
Sadece onun için sonsuza kadar bitti;
Vahit sanki hiç doğmamış, gazetecilik yapmamış,
Hiç evlenmemiş, çocuklarının dünyaya gelmesine aracılık etmemiş gibi oldu,
Hayatın acımasız ve sonsuz engellerini yenebilmek
İçin ömür boyu yıllarca hiç savaşmamış gibi oldu,
Cenazesinde öyle sakin, huzur içinde görünüyordu ki;
Tüm işlerini dört dörtlük şekilde yapmış,
Hayat isimli macerasını sıfır hata yüzde yüz başarmış,
-ARTIK ÇOK YORULDUM BANA YOL GÖRÜNDÜ EYVALLAH, HOŞÇA KALIN diyen huzurlu bir yüz ifadesiyle sevenlerine veda ediyordu…
…
Oysa hayat sadece Vahit için sonsuza kadar durmuştu,
Fakat yaşayan diğer insanlar ve canlılar için tüm
Görkemi ve göstergeleriyle coşkulu biçimde akıyordu,
AMA ARTIK VAHİT SONSUZA KADAR YOKTU…
…
Aslında bu makale yaşamı sona eren
Her insan için geçerlidir; bugün Vahit kardeşim için duran biten ve donan zaman;
Kim bilir yarın belki Mehmet, öteki gün Aytaç, Bir hafta sonra Erol, Oğuz, Abdulkadir, Selami, Halit amca içinde geçerli olacak…
Güle güle vahit kardeşim, yanından bize de yer ayırmayı unutma…
Orada seninle buluştuğumuzda, tıpkı dünyada olduğu gibi yine güzel şeyler konuşalım,
Yine mesleğimizdeki başarılarımızla mutlu olalım; Mümkün olursa orada sonsuza kadar sohbet edelim, gülelim oynayalım,
…
Kim bilir belki orada gazetecilik bile yapılmaktadır, bu mesleğe ömrünü adayanlara hakları
Tam olarak belki de fazlasıyla veriliyordur, patron konumundaki insanlar çalışanların haklarını tam olarak veriyorlar,
Sigortasız çalıştırmıyorlardır, çalışanların maaşlarını ceplerine koyarak kendileri zengin olma gibi bir düşünceleri yoktur,
Ya da gerçek meslekleri gazetecilik olan işverenler belki de çalışanlarını sömürülmüyordur…
Belki de çalışana hak ettiğinden fazlası ödeniyordur… Kim bilir; orada bunları gözleme şansımız olur diye düşünüyorum…
AMA ARTIK VAHİT SONSUZA KADAR YOK;
BELKİ DEĞİL YARIN DA BİZ OLMAYACAĞIZ;
O NEDENLE AN DA YAŞAYALIM, HER NEFESİMİZİN İLK VE SON KEZ ALDIĞIMIZIN BİLİNCİYLE OLUMLU DÜŞÜNÜP MUTLU YAŞAMAYA ÇALIŞALIM; BİR SANİYE SONRASI BİLE ÇOK GEÇ
OLABİLİR……
ABDULKADİR KAÇAR ADANA 2026
