DÜNYAYA YENİDEN GELSEYDİM
Eğer dünyaya yeniden gelme şansım olsaydı;
Abdulkadir Kaçar
-
Bu gün yaptığım gibi her nefesimde,
Daima sevgiyi düşünür; sevgiyi yazar,
Sevgiyi anlatır, sevgiyi konuşurum…
Sevdiklerimle daha çok paylaşırım kendimi…
İyiliği sadece kendim için değil, kötüler içinde isterim…
İyiymiş gibi davranmak yerine iyi olmayı başarırım...
Bin ömrüm olsa, iyilik yapmaya harcarım...
Yanlış öğüt vermektense susmayı seçerim…
Sorunlarımla dostlarıma, yakınlarıma, kendime sorun olmam...
Kırılmaktan değil, insanları kırmaktan korkarım…
Dünyanın tüm zenginlikleri için bile bir çocuğun kalbini kırmam…
Ağzımdan çıkan her türlü sözlerimin altından daha değerli,
Binlerce yıllık yasalardan daha doğru olması için çalışırım…
Bedenimle ruhumu barıştırıp evlendiririm…
Sınırsız mutlulukları, sevinçleri kendimde arar bulurum…
Savurgan olmam ama zenginlik içinde aç karnına da dolaşmam…
Beni bana yaklaştırdığı için ömrümün büyük
Bölümünü hava, deniz, kara yolculuklarıyla geçiririm...
Mutlu görünmeyi değil, gerçekten mutlu olmayı başarırım…
Yaşam isimli bu sahnede daima çözüm olmayı seçerim...
Zaferlerimden daha büyük dersler çıkartırım, yenilgilerimden…
Yenenler dostum, yenilgilerim başarılı olmam gereken dersim olur…
Yenilmemek için tüm cesaretimi gösteririm;
Buna rağmen yenilirsem, cesaretle kabul ederim…
Cömertliğimi ve en çok da bağışlama erdemimde gösteririm…
Yaşamımı baştan aşağı yine sevgi ve sevinçlerle süslerim…
Paradan yapaylığından uzak, kendime yakın dururum…
Bu sahnede kendimden başka dosta inanmam…
Kendi kendime olan düşmanlığından korkarım,
Başkalarının düşmanlıklarından korkmadığım kadar…
Sevgi ve sevinçlerimi dünyayla paylaşır, acılarımı yüreğime gömerim…
Oldukları gibi kabul eder, kimseyi değiştirmeye kalkmam…
Yaptıklarımdan pişman olmam, pişman olacaklarımı da yapmam.
Biraz uzun boylu biraz daha yakışıklı olmayı isterim…
Gözyaşlarının bulaşmadığı bir dünya kurarım…
Hep geleceğin ötesinde koşarım; zamanın getireceklerini,
Çok önceler belirler, önlemlerimi ona göre alırım…
Dünyanın sadece benim olmadığına inanırım…
Dünyada değiştirebileceklerimden daha fazla,
Değiştiremeyeceklerimin oluştuğuna inanırım…
Filozoflarla daha sıkı arkadaşlık kurarım.
Yoksullukların içinde sadece en çok sevgisizliğe üzülürüm...
Zamanı değerlendirme bilincime, çocuklukta ulaşmayı isterim...
Anneme, babama daha çok “SENİ SEVİYORUM” diye sarılırım...
Susarak bazen konuşmaktan daha iyi açıklarım kendimi…
Gecelerin gizemini hayatıma daha çok katarım…
Korkularımın, korkularından asla korkmam…
Aşırı uyumam ama uykusuz da kalmam…
Eşyalarımdan boşalan odalar, özgürlüğümün sınırlarını
Genişlettiği için zorunlu eşyaların dışındakileri kullanmam…
Daha çok kitap okur, kendimi daha çok keşfetmeye çalışır,
Daha az tv izlerim, her programı değil seçtiklerimle yetinirim…
Duvardaki saate daha az bakarım; AN da yaşarım,…
Havanın kararmasına, yağmurun sürekli yağmasına asla moralimi bozmam…
Tüm şiirlerimi bu gün gibi yağmurlu havalarda yazarım...
Yağmurlu havalarda doğmak gibi, aynı havalarda ölmeyi isterim…
Bulutların şekil değiştirmesini ve oluşturmasını daha uzun süreler izlerim...
Balkonumun tavanına yuva yapan kırlangıçların,
Birbirleriyle aralıksız konuşmalarını anlamayı isterim…
Yüzüne bakıp, tüm insanların düşüncelerini,
Eyleme koymalarından önce anlamayı isterim…
Kendimle daha çok yetinmenin yollarını arar bulurum...
Yine gazeteci/ TV program yapımcısı medya mensubu olurum…
Şuanda yani şimdi yaşayacağım bir mutluluğu, gelecekteki,
Bin bir türlü mutluluğa üstün tutarım…
Her yıldızın adını ve gökyüzündeki hareketlerini,
Ve konumunu daha iyi öğrenirim. Sabah kahvaltımı ay'da,
Öğle yemeğimi Mars'ta, akşam yemeğimi
Plüton'da yiyip dünyadaki evimin yatak odasında uyumak isterim.
Daha az acı çekmek için isteklerimi oldukça azaltırım.
Gelecekten daha az kaygı duyarım AN da yaşamayı seçerim,
Sadece ölümümü rastlantıya bırakırım.
Yazmadığım gün ise öldüğüm gün olur,
ABDULKADİR KAÇAR ADANA… 2026
