YAŞLANMAK ÇOK GÜZEL; YA DA BANA ÖYLE GELİYOR…
Yaşlanmak, yaş alıp daima genç kalmayı Başarmak gerçekten muhteşem bir olay, Çok az insanın başardığı bu mucizeye, Aslında herkes eşit uzaklıkta…
Abdulkadir Kaçar
-
Ama sadece akıllılar bu sihrin farkına varanlar,
Bu mucize güzelliği hayatına kolayca uyguluyor;
Yani yaşlanmak çok güzel; ya da bana öyle geliyor…
…
Hayatının son baharında bu uygulamayı başaran kişi;
Diğer insanlar tarafından gösterilen saygı, hoşgörü,
Büyük ilgi, şefkati bu yaşlarda elde edebiliyor…
Örneğin hayat sahnesindeki bazı alanlarda
Yaşın ve yaşlılığın getirdiği avantajla o kişi,
Öncelikli insan olarak değerlendiriliyor,
Bir takım avantajlar elde edebiliyor…
…
Bunu başaran kişi yani yaşlılığın sunduğu,
Bu evrensel değere ulaşan, yani yaş alıp,
Daima genç kalmayı başaran kişiye;
Toplum ve bireyler tarafından o yaşına kadar,
Aklından bile geçirmediği, hatta hiçbir yaşında
Görmediği her türlü, kibarlık, nezaket kuralları,
Oldukça fazla gösteriliyor, kişiye büyük saygı duyuluyor,
Buna da belki de belli bir olgunluğa ulaşan insana yaşlılık mucizesi denilebilir,
Yani yaşlanmak çok güzel; ya da bana öyle geliyor,
…
Çünkü dünya adını verdiğimiz muhteşem ve en büyük
Sihir sayılan bu tiyatro sahnesinde hayat her insanlara karşı çok acımasız davranır,
Onu bilerek isteyerek engeller, hastalık, acı sıkıntı verir,
Ama hayat isimli öğretmenin ağır şartları doğduğu andan itibaren başlayarak kişinin varlığını sürdürüp, her türlü ihtiyacını karşılaması için durmadan koşması, savaşması, mücadele etmesi için aşırı zorlar…
Bu nedenle her insan hayatla yaptığı meydan savaşında sürekli koşar, tüm gücünü sonuna kadar harcar, bazen de kan terler, gerektiğinde hayatını bile kaybedebilir,
Bu aceleci davranışı ve hızı yüzünden bazen hata üstüne hatalar yapar, insanları görmezden gelir, kırar, incitir,
Böylece bazen de hem diğer bireyler ve hem de toplumun ölçütlerine göre çeşitli ceza yaptırımlarıyla karşılaşır,
Yani o yaşlarda hayatın zorlu koşullarıyla savaşan,
Kişi diğer bireyler ve toplum tarafından bazen nezaket gösterilmez,
Bazı erdemli davranışları hak etmediğine inanılır, bazen de
Kolayca dışlanıp, yok sayılarak değersizleştirilebilir…
Ama her insanın mutlaka başarılı olup, umut edip hayalini kurduğu hedefine ulaşması için hiç hayatın istediği biçimde davranması yani mücadele ve savaşında hiç durmaması gerekir,
…
Bu aşamalarda kişi aralıksız koşarken,
Bazı kuralları yok sayar, bazen de bilinçli şekilde,
Hatta isteyerek yasaların ve kuralların üstüne basarak,
Bazen de yok sayarak geçmek zorunda ve de durumunda kalır…
Hatta bazen de aşılamaz gibi görünen sorun ve sıkıntı kalıcı, acı veren durumlar yaratır…
Bazılarından da zarar görür görmesine karşın bu hatalarını bazen isteyerek, bazen de farkına varmadan sıkça da tekrarlayarak hayat koşusunu sürdürür…
…
Ama 60’ını, 65’ ini geçip yukarı yaşlara doğru tırmanışa geçtiğinde, artık her yönüyle zorunlu şekilde yavaşlar… Hayatı artık ağır çekim şeklinde bir yürüyüşünü sürdürür;
Hem çevresindekiler, hem de içinde bulunduğu kültür ve toplum tarafından geçmişte yaptığı hatalar ve verdiği sıkıntılar yavaşça unutulmaya başlar, toplumun ona bakışı bu defa olumlu yönde gelişir ve gerçekleşir
…
Hatta insanlar o yaşa ulaşan ama ele avuca sığmayan bazı hatalarının erdemli bile olduğuna kolayca karar bile verir…
Böylece insan bu olgunluk ve bilgeliğe ulaştığı dönemlerde toplumun kendine, yani yaşlılara karşı ilgi, saygı, hürmet görme sürecine ulaşır…
Ömür boyu yani gençlik ve olgunluk döneminde inanılmaz şekilde çok istemesine rağmen kimseden görmediği, sevgi, saygı, hürmeti yaşlılık o yıllarında bolca bulup yaşar,
…
Daha genç insanlarla, olan her türlü ilişkisinde artık ağır hareket ettiği için, toplum ona bazı ayrıcalıklar sağlar; çevresindeki insanlar onu aksakallı, bilge, hatta her sıkışık durumlarında akıl danışıp “BİR BİLEN” olarak değerlendirip, bazı konularda görüş ve deneyimlerinden yararlanır…
…
Böylece bulunduğu her ortamda, kendi yaşında ya da daha gençler tarafından sevgi saygı, hürmet ve hoşgörüyle karşılanır…
Hastane, postane, caddede, sokakta, toplu taşıma araçlarında, AVM’ lerde bazı kişi ve durumlar yaşlı insan ayrıcalık ve de öncelik tanınır…
Ulaştığı olgunluk yaşı itibarıyla hayatının bazı aşamaları olan gençlik dönemine göre kısmen daha da çok ayrıcalıklar gösterilir, hayatı kolaylaştırılır;
…
Öyle ki, hayat yarışı ve koşusu sırasında ömrü boyunca kimseden görmediği, aslında unutmaya bile başladığı, hatalarından dolayı bağışlanma, yüksek anlayış, sevgi, saygı, hoşgörü, bazı alanlarda öncelikli olması, nezaket kurallarıyla onurlandırılırken özüne gösterilen bu farklı ve sevgi dolu davranışlar karşısında şaşkınlığını yıllarca gizleyemez…
…
Ben şu anda 73 yaşımdayım hem bu yaşımdan hem de kendimden da çok memnunum; em kendimi, devletimi, hem ülkemi, hem de toplumun yaşım itibarıyla bana bakışını, hem de kentimi çok seviyorum…
İyi ki bu yaşıma ulaşmayı başardım…
İyi ki toplumun ayrıcalıklar tanıma aşamasına ulaştım…
İyi ki bu çağda, bu toplum içinde yaşıyorum,
Yaşlanmak çok güzel; ya da bana öyle geliyor,
…
Samimi söyleyebilirim ki bu yaşıma kadar görmediğim hürmet ve her türlü nezaket kurallarıyla hayatım hemen yer yerde, her ortamda, karşılaşıyorum, bu da bana çok büyük mutluluk veriyor,
…
Her ortamda benim gibi belli olgunluğa ulaşan insanların yaşlı insana bakışı, davranışı, daima olumlu yönde oluyor ve bunu içinde yaşadığım toplumda somut olarak gözlemliyorum…
…
Öncelikli toplu taşıma araçlarında yaşlılara gençler hemen yer veriyorlar bu büyük bir güzellik…
Kaldırımda yürürken diğer insanlar bazen önümden çekiliyor,
Bisiklet sporu yaparken, diğer gençler durup yol veriyorlar
Her ortamda, sağlık ocaklarında, hastanede, postanede gençler yaşlıların hayatını bana göre oldukça kolaylaştırıyor,
Elime paketle mahallemde ilerlerken bazı gençler paketlerimi alıp asansöre kadar taşıyor,
Yani, ulaştığım yaşım sayesinde hayatımın çok doğru, çok yararlı, kişiler ve toplumca sevgiyle kucaklanan bir yerine ulaştığıma inanıyorum,
Yani yaşlanmak çok güzel; ya da bana öyle geliyor…
ABDULKADİR KAÇAR ADANA 2026
